Vannacht heeft Israël tunnels tussen Gazastrook en Egypte gebombardeerd bij Rafah. Dit als vergelding op een bomaanslag gisteren bij de grensovergang Kissufim waarbij een Israelische soldaat om het leven kwam. Een trieste zaak, want dat zou betekenen dat de twee bestanden die Israël en de Hamas afzonderlijk hebben afgekondigd weer op losse schroeven komt te staan. Slechts een week hebben de Palestijnen en Israëli’s in het grensgebied kunnen genieten van rust. De Gazastrook was nog niet eens klaar met de inventarisatie van de schade. Laat staan dat ze hadden kunnen beginnen met de wederopbouw.
Wat bezielde de Palestijn die de aanslag pleegde en wie stuurde hem of haar? Het is namelijk lastig bij de Palestijnen om 1 groep verantwoordelijk te houden. Hamas mag wel zichtbaar de leiding hebben in de Gazastrook, op lokaal niveau hebben verschillende clans en oppositiegroepen de eigenlijke macht. Zij hebben belang bij een zwakke Hamas en kunnen Israëlische aggressie daarvoor wel gebruiken. Voorbeelden van zulke groepen zijn de PLO/Fatah beweging en gelieerde groepen van president Abbas die in juni 2007 uit de Gazastrook werden verdreven door de Hamas en organisaties als Islamistische. Eén ding lijkt mij duidelijk, de Hamas zou deze aanslag niet plegen, aangezien het een reactie van Israël zou uitlokken. Na een maand lang bestookt te zijn en gestreden te hebben in de straten van Gaza stad kan de Hamas wel een pauze gebruiken om zich te hergroeperen en herbewapenen.
Waarom ging Israël over tot deze drastische actie die een escalatie van geweld kan betekenen? Het lijkt me duidelijk dat het de komende verkiezingen zijn die hier achter zitten. De regerende Kadima partij van partijleidster, vice-premier en minister van Buitenlandse zaken Livni staat achter in de peilingen op de Likoed van Netanyahu. Deze heeft al aangekondigd een coalitie te willen vormen met extreem orthodoxe en conservatieve partijen, zoals de Yisrael Beitenu van Avigdor Lieberman. En dat is iemand die er ronduit voor uit komt dat hij Arabieren (en dus Palestijnen) haat. Aangezien de meeste Israëli genoeg hebben van de bombardementen vanuit de Gazastrook en de acties van Israël van de afgelopen maanden steunden is een herstart van het geweld een goede campagne strategie!
Wat kunnen de resulaten zijn van deze acties? Er zijn twee mogelijkheden, enerzijds kunnen beide partijen zich terughoudend opstellen en de bestaande wapenstilstanden handhaven. Een andere mogelijkheid is een escalatie van geweld. Deze laatste is gezien de historie een zeer waarschijnlijke, Hamas kan het haast niet over zijn kant laten gaan dat Israël de Gazastrook bombardeert. Een gewelddadige reactie van Hamas valt dan ook te verwachten. Israël zal daar weer op moeten reageren, in het licht van de verkiezingen, en haar troepen omdraaien en terugsturen. De Palestijnse burgerbevolking zal wederom gevangen zitten tussen twee strijdende partijen. Eén van beide partijen zou zo volwassen en verantwoord moeten zijn om zich terughoudend op te stellen. Helaas kan men onder druk van de achterban/verkiezingen het zich niet permiteren om niet op te treden. Immers, een terughoudende opstelling zou kunnen worden opgevat als lafheid, een eigenschap die in het mediterrane macho-gebied als grootste schande geldt. Tevens bestaat de mogelijkheid dat als Hamas zich terughoudend opstelt een oppositiegroep een nieuwe aanslag pleegt wat weer een reactie van Israël uitlokt, net zo lang tot ofwel Israël een nieuwe totale oorlog afkondigt of de Hamas openlijk terug gaat schieten en een totale oorlog begint.
Concluderend kunnen we stellen dat terughoudend optreden er zeer waarschijnlijk niet in zit en een nieuwe totale oorlog er aan zit te komen. De burgers in de Gazastrook en het grensgebied van Israël kunnen hun borst nat maken. De internationale gemeenschap kan zijn verontwaardigde reacties weer gaan noteren. Tenzij er in Israël mensen opstaan die eens serieus kijken wie er verantwoordelijk is voor de aanslagen. Mocht dit Hamas namelijk niet zijn, valt er veel meer te zeggen voor terughoudendheid en zelfs “steun” aan de Hamas om oppositionele groepen op te rollen. Het is toch idioot dat een “staat” gewapende groepen moet tolereren. Nou is Palestina ook nog niet echt een staat. De Palestijnse autoriteit heeft namelijk geen monopolie op belastingen en geweldsmiddelen, toch de twee vereisten voor een staat. Met een keur aan gewapende partijen, groepen, splinters en clans is dit ook moeilijk te bereiken onder constante druk en beperking van buitenaf.
Elk puntje hoop wordt dus overschaduwd door nog grotere en donkere wolken. De komende verkiezingen in Israël en te verwachten overwinning van Likoed met een conservatief-nationalistische coalitie maakt deze schaduw alleen maar groter. Het wordt een warm jaar in het Midden-Oosten!
